|
Μπορείτε να ακούσετε τις ομιλίες του φετινού Συνεδρίου 2008 στο διαδίκτυο
|
ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΦΕΤΙΝΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ
Τα τελευταία χρόνια, ένα μεγάλο μέρος των καλοκαιρινών μας διακοπών το περνάμε με την οικογένειά μου στο Συνέδριο Οικογενειών στο Σούνιο. Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος η συμμετοχή μας στο Συνέδριο αυτό ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία. Ένας ιδανικός συνδυασμός πνευματικού ανεφοδιασμού και σωματικής και ψυχικής ανάπαυσης και ανανέωσης. Μια μοναδική ευκαιρία αποτοξίνωσης από τις καθημερινές μέριμνες αλλά και το βομβαρδισμό από τα ΜΜΕ.
Αυτό που προξενεί την πρώτη πολύ ευχάριστη εντύπωση είναι το φυσικό περιβάλλον. Όπως είναι γνωστό, η Κατασκήνωση του Σουνίου βρίσκεται σε ένα χώρο απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς, με εξαιρετικό συνδυασμό πευκοδάσους και θάλασσας, και, καθώς βρίσκεται σε κάποιο σχετικό ύψωμα, με εξαιρετική θέα στο Αιγαίο Πέλαγος. Αλλά και ο ίδιος ο χώρος της Κατασκήνωσης είναι τόσο περιποιημένος, ώστε να διαμένεις μέσα σ’ αυτόν άνετα και ευχάριστα.
Το πρόγραμμα του Συνεδρίου είναι πολύ μελετημένο, άνετο, ξεκούραστο. Το φαγητό σωστό, καλομαγειρεμένο, περιποιημένο. Και φυσικά, είναι πολύ ευχάριστη η αίσθηση να έχεις απαλλαγεί αυτές τις 10 ημέρες από τη μέριμνα του φαγητού.
Το πνευματικό πρόγραμμα πλούσιο σε περιεχόμενο: Δύο κύριες ομιλίες την ημέρα, μία το πρωί και μία το απόγευμα, από δόκιμους ομιλητές.
Όλες οι πρωινές ομιλίες είχαν ως κεντρική ιδέα το τετράπτυχο: «Γνώρισε τον Θεό, τον εαυτό σου, τον αδελφό σου, τον πλησίον». Πλούσια πνευματική τροφή και ερέθισμα για πολλές σκέψεις και αναθεωρήσεις.
Οι απογευματινές ομιλίες αναφέρονταν σε σύγχρονα κοινωνικά ζητήματα (π.χ. «Σχέση Χριστιανισμού και Οικολογίας», «Το Σύνδρομο του Ηλεί», «Πώς κλέβεται μια καρδιά», «Μία σε βάθος ανάλυση της ομιλίας του Απ. Παύλου στην Αθήνα και τα πρακτικά συμπεράσματα από αυτήν», «Η αυτοεκτίμηση του Χριστιανού») αλλά και σε πρακτικά ζητήματα της καθημερινής ζωής (π.χ. «Το marketing του Διαβόλου», «Η χρήση της γλώσσας», «Επαναπροσδιορισμός παραδοσιακών αντιλήψεων και πρακτικών στην εκκλησιαστική ζωή»). Απόδειξη του ενδιαφέροντος που προκαλούσαν οι ομιλίες ήταν οι συζητήσεις που αυτές πυροδοτούσαν στη συνέχεια στα «πηγαδάκια» κατά τις ώρες της «κοινωνίας» μεταξύ των συνέδρων.
Μια πολύ γλυκιά, πολύ αγαπημένη ώρα, ήταν αυτή της βραδινής ψυχαγωγίας, όταν όλοι μαζευόμαστε στη βεράντα, την οποία κάποιοι χαρακτηρίζουν ως την «ωραιότερη βεράντα της Μεσογείου» εξαιτίας της μαγευτικής θέας, η οποία γίνεται μαγευτικότερη τις νύχτες με πανσέληνο. Τότε πια δεν έχεις λόγια να περιγράψεις την ομορφιά που απολαμβάνεις. Τις νύχτες εκείνες δεν σου κάνει καρδιά να πας για ύπνο. Κάποιοι από μας, όχι λίγοι, καθόμαστε εκεί μέχρι και μετά τη 1:00 π.μ. Αλλά δεν μαζευόμαστε μόνο για να απολαύσουμε τη θέα. Είναι ώρα αληθινής ψυχαγωγίας, στην οποία ο καθένας συνεισφέρει με ό,τι ο Θεός του έχει χαρίσει: Άλλος με ομολογία του πώς ο Κύριος Ιησούς έχει αλλάξει τη ζωή του, άλλος με κάποια εμπειρία από τη ζωή του με τον Ιησού Χριστό, άλλος με μια ιστορία, άλλος με κάποιες πνευματικές σκέψεις, άλλος με ύμνο…Είναι τόσο μεγάλη ενθάρρυνση να ακούς το πώς ο Θεός εργάζεται στη ζωή του κάθε δικού Του παιδιού!
Υπάρχει ακόμη και το «πνευματικό καφενεδάκι», όπου γίνεται ανάλυση σε βάθος αληθειών του λόγου του Θεού, και το οποίο λειτουργεί 2 φορές την ημέρα: πρωί-πρωί, πριν το πρόγευμα, και μετά τις 11 π.μ. για όσους δεν πηγαίνουν στη θάλασσα.
Και βέβαια, το Συνέδριο αυτό αποτελεί μοναδική ευκαιρία να συναντήσεις αδελφούς απ’ όλη την Ελλάδα και ίσως και από το εξωτερικό, τους οποίους διαφορετικά δεν έχεις τη δυνατότητα να συναντήσεις, να συζητήσεις , να φας, να ψάλεις, να προσευχηθείς μαζί τους, να τους γνωρίσεις βαθύτερα, να γνωρίσεις επεμβάσεις του Θεού στη ζωή του καθενός, να δοξάσεις μαζί τους το Θεό για τα θαυμάσιά του, να βρεις στο πρόσωπο κάποιου από αυτούς έναν αδελφό πρόθυμο να ακούσει με κατανόηση και αγάπη το πρόβλημά σου, να σου δώσει μια σωστή συμβουλή, να αναλάβει να προσεύχεται για το πρόβλημά σου, να πάρεις και να δώσεις «κάποιο χάρισμα πνευματικό», να «κοινωνήσεις» μαζί τους. Σε μια συζήτηση που είχα με έναν αδελφό, το οποίο γνώριζα εξ όψεως, ποτέ όμως δεν είχα «κοινωνήσει» μαζί του, μου είπε ότι αυτό που χάρηκε πιο πολύ στο Συνέδριο ήταν αυτή ακριβώς η κοινωνία με τους αδελφούς και γι’ αυτό θα φροντίσει ποτέ πλέον να μη χάσει το Συνέδριο Οικογενειών στο Σούνιο.
Ευχαριστούμε και δοξάζουμε τον Θεό για την Κατασκήνωση του Σουνίου, για το Συνέδριο Οικογενειών και όλα τα παιδιά Του που υπηρετούν στο έργο αυτό. Και οφείλουμε να προσευχόμαστε ώστε ο Κύριος να χαριτώνει ιδιαίτερα όλους αυτούς τους αδελφούς μας, ώστε το έργο Του αυτό να γίνεται πάντοτε κάτω από την απόλυτη οδηγία του Αγίου Πνεύματος και να έχει πλούσιους καρπούς για τη δόξα Του.
Μανώλης Φιλιππαίος
Μαρούσι
|
